Toc toc ! C’èst l’ nîvaye so l’ fignèsse
Qu’ a l’ êr dè dîre : « Lèyîz-m’ intrer,
Li freûd m’ f ’rè toûrner a warglèce
Si dji n’ mi pou nin rèstchåfer. »
Vos pièrdez l’ tièsse, Madame Nîvaye !
A ponne intrêye chal, vos fondrez.
Èt qwand vos-årez r’çû vosse daye,
Qui nos d’man’rè-t-i po djouwer ?